● chcą lepiej zrozumieć swojego nastolatka i budować z nim kontakt oparty na zaufaniu;● czują się bezradni wobec wybuchów emocji, zamykania się dziecka lub jego „oddalania się” od domu;● sami nie zawsze mieli dobre wzorce, ale chcą przerwać ten cykl i stworzyć nową jakość relacji;● czują lęk, frustrację, zmęczenie – i potrzebują konkretnych narzędzi, by odzyskać spokój, siłę i wpływ

● chcą realizować programy edukacyjne w oparciu o najnowsze badania psychologiczne i neurobiologiczne;● chcą rozumieć, zamiast oceniać, i wspierać młodych ludzi z empatią;● potrzebują konkretnych wskazówek jak adaptować obecny program do potrzeb dzieci wieku 9-18l.

● są ważną częścią rodziny i chcą mądrze wspierać dzieci i wnuki, zamiast powielać utarte schematy;● chcą być blisko, ale nie wiedzą, jak rozmawiać, gdy „dzisiejsza młodzież tylko siedzi w telefonie”;● zamiast mówić „za naszych czasów…”, wolą wspierać z empatią i otwartą głową.

● chcą być kimś więcej niż tylko „gościem od prezentów” – i naprawdę towarzyszyć nastolatkowi w jego dorastaniu;● bywają wsparciem dla rodziców i chcą wiedzieć, jak rozmawiać z nimi o wychowaniu bez oceniania i „złotych rad”.